VAN ÜŞÜYOR İNSANLIK İSE DONMUŞ


Bu makale 2014-01-02 08:38:26 eklenmiş ve 20985 kez görüntülenmiştir.
Neşet BOZKURT ''Şiirbaz''

 
 
Van’da olan depremden hepimiz haberdarız ama birkez daha hatırlayalım olanları.Ordaki vatandaşlarımızın üzücü haberiyle uyanmıştım güne niceleri toprak ve yıkıntılar altında kalmış durumdaydı.23 Ekim 2011 tarihinde saat 13.41'de Van meydana gelen 7.2 büyüklüğündeki deprem, en çok Erciş ilçesinde hasara yol açtı. 601 kişinin hayatını kaybettiği ilk depremin hala  izleri silinemedi. Meydana gelen depreminin en çok konuşulan isimlerinden biri elbette Yunus olmuştu. Yunusun babası sözleriyle yürekleri dağlamıştı ve yunusun onun içine kadar değerli olduğunu yokluğuna alışamadığını dile getirmişti yüreği ateşler içindeyken. Hiç bir cehennem ki evlat acısı yaşayan anne babaların yüreği kadar kor ateşlerle dolu olamaz. Nice yurttaşımız van depreminde hayatını kaybetti. Bu gün bu yazyı kaleme alırken bile defalarca kalemime kızar durumda kalıyorum. Evet bir deprem oldu ve bu doğal bir afetti kimsenin suçu yoktu diyelim. Tabi yapılan çürük çarık binaları, çalan çırpan bazı insanları ve çarpık düzesiz yerleşime neden oları gözardı edersek. Depremin ardından yaralar sarılmaya çalışıldı ne kadar zor olsada insanlar toplanmaya ve tekrar yaşama sarılmaya gayret gösterdiler. Daha sonra Van'ın üzerine bir sessizlik çöktü ki sormayın gitsin. Sanki hiç bir felaket olmadı orda ve insanlar ölmedi evsiz kalmadı. Suriyede süren iç savaştan Türkiyeye kaçanlar kadar değerli sayılmadı. Kışın ortasında derme çatma çadırlarda eş,dost, akraba veya komşuların yardımıyla yaşama sarıldılar. Yani Van sadece kendi kendini ayağa kaldırmaya çalıştı. Öte yandan savaştan kaçanlara defalarca yardım kampanyaları düzenlendi. Kendi ülkesinin vatandaşlarına yardım eli uzatmaya gelince sesi soluğu kesilen bazı yardım dernekleri Suriye,Gazze,Mısır ve libya gibi ülkelere yardım etmek için adeta seferberlik ilan ettiler. Kaçıp türkiyeye sığınan mülteciler ise el bebek gül bebek çadır kentlerde ve konteyner kentlerde yaşamaya başladı. insanlarla sohpet ettiğimizde hep şu cümle kullanıldı " Onlar değil biz sanki savaştam kaçmışta, buralara yerleşmiş durumdayız. Biz ikinci sınıf vatandaş muamelesi görüyoruz bu mu adalet?" evet çok doğru  yardım severlik bu mu? Paygamber efendimiz bile (S.A.V) "komşusu açken tok yatan bizden değildir" demiştir. Ama kendi ülkendeki insanlar açken açıktayken başka ülkelere yardıma koşmakta tamamen reklam, propaganda kokan çirkef bir harekettir. Van daki insanlar üşüyerek donarak hayata tutunmaya çalışırken kimse diğer ülkelerde ölen insanlardan bahsetmesin bana. Kendi vatandaşına yardım eli uzatamayan hiç bir yardım derneğini ne yardımsever olarak ne de vicdanlı bir kuruluş olarak görmem mümkün değildir. Son olarak diyorum ki Van ne kadar da tek başına bırakılsa yine de yılmadan hayata tutunup ayakta duracak kadar güçlü olacaktır. Güçlü duran Van halkını yüreklerinden öpüyorum sizin gibi koca yürekli insanlar hiç bir zaman güçsüz düşmeyecektir.
Yorumlar
Adınız :
E-Mail :
Başlık :
Yorumunuz :
Güvenlik :
Değiştir  
Toplam 0 yorum. Tüm yorumları okumak için tıklayın.
Diğer yazıları...
Köşe Yazarları
 ‹ 
 › 
E-Mail Bülten Kaydı
Döviz Kurları
Arşiv Arama
- -
Anket
Sizce Ceylanpınar'ın en büyük sorunu nedir ?
HEPSİ
SOSYAL ALANLARIN EKSİKLİĞİ
MESLEK YÜKSEK OKULU
ALT YAPI
YENİ HASTAHANE
TAPU
EĞİTİM
İŞSİZLİK
Image and video hosting by TinyPic
ceylanpinargazetesi.com
© Copyright 2013 SorBaran. Tüm hakları saklıdır. Bu site Gazi SOFT haber yazılımı alt yapısı ile yapılmıştır.
facebook/ceylanpinargazetesi           twitter/gazetesi_c              
mail: ceylanpinargazetesi@mynet      tel:0 414 471 40 19
canlı bahis sex hikaye adana escort bayan gaziantep escort